Η υπαρξιακή ψυχοθεραπεία αντλεί το υπόβαθρό της από την φιλοσοφία του υπαρξισμού και τις αρχές της φαινομενολογίας. Στηρίζεται αφενός στο «γνώθι σαυτόν» του θεραπευτή και αφετέρου στην αυθεντικότητα της θεραπευτικής σχέσης που αναπτύσσεται ανάμεσα στον θεραπευτή και το θεραπευόμενο άτομο.
Ο θεραπευτής αποτελεί ένα είδος συμμάχου, ο οποίος προσέρχεται στη θεραπευτική σχέση με σεβασμό, γνήσιο ενδιαφέρον και μεγάλη διάθεση να γνωρίσει τον κόσμο του θεραπευόμενου ατόμου και να συνδεθεί με αυθεντικό τρόπο μαζί του.
Ιδιαίτερα σημαντική θεωρώ πως είναι η ικανότητα του θεραπευτή να εμπνέει ένα αίσθημα ασφάλειας, να ακούει με ειλικρινή περιέργεια και να υποδέχεται το άλλο πρόσωπο με ανοιχτότητα, συμπόνια και ζεστασιά.
Αντλώντας έμπνευση από το έργο «Εγώ και Εσύ» του Martin Buber πιστεύω ότι είναι ακριβώς οι στιγμές όπου η θεραπευτική σχέση λειτουργεί πραγματικά στο επίπεδο του «Εγώ-Εσύ», όπου δηλαδή επιτυγχάνεται μια αληθινή αμοιβαιότητα ανάμεσα στα δύο πρόσωπα, οι οποίες λειτουργούν δυνητικά «μεταμορφωτικά» φανερώνοντας την δυνατότητα μίας αυθεντικής σχέσης ανάμεσα στα ανθρώπινα όντα.
Όπως, εξάλλου, λέει ο Irvin Yalom «είναι η σχέση που θεραπεύει».